و قاف

حرف آخر عشق است

آنجا که نام کوچک من آغاز می شود!

گاه فراموش می کنم تو هم مانند من از بهشت رانده شده ای

 هستی که محکوم به دامن گیری ابعاد زمین شده است

 تو را در رویاهایم به پرواز در می آورم بی آنکه بدانم

 مادر زمین اینقدر دچار روزمره گیست که دیگر جایی برای اسطوره هایم ندارد.

امروز تولد  وبلاگم

ساحل نشین اشک یکساله شد

 ممنون از اظهار لطف همه

شما نازنینان در طول این مدت .

به اولین قاصدکی که از شهر قشنگ آرزوهایت بگذرد

پیغام می دهم که هیچ چیز نمی تواند مهرت را از

دلم جدا کند حتی فاصله ها.

    آن شب که بوی زلف تو با بوسه نسیم     

                                          مستانه سر به سینه مهتاب می گذاشت

   با خنده ای که روی لبت رنگ می گرفت

                                       چشم تو  زیر سایه  مژگان  چه  ناز داشت

 در  پرتو ی  نگاه  خوشت  شبرو  خیال

                                     راه    بهشت   گم   شده  ی  آرزو   گرفت

چون سایه امید  که  به دنبال آرزو ست

                                 دل  نیز  بال  و  پر  زد   و  دنبال  او  گرفت ...

هر روزتان نوروز

 نوروزتان پیروز

 عیدتون مبارک

و عشق

سفر به روشنی

اهتراز خلوت اشیاست...

و عشق

صدای فاصله هاست

صدای فاصله های که غرق ابهامند

 چند قدم تا میلاد بهار باقیست...